Kokosmatten

Daar zat ze, zomaar, in de trein. Een leuke jonge vrouw met een geweldige jas, ik kan niet anders zeggen. Toen ik haar zag zitten werd ik direct meer dan 30 jaar het verleden in gesleurd. Een spontane aanval van nostalgie maakte zich van mij meester. Ze stond op en deed haar donkerroze sjaal om. Ze zou de trein gaan verlaten..

"You talkin' to me?"

Vandaag gestart met een 365 project. De bedoeling is dat je elke dag een foto maakt en plaatst. Dit kan volgens een bepaald thema zijn, of gewoon iets uit je leven van die dag. Ik ga voor de laatste optie.

Ontevreden

Aangezien het leven vol zit met lijden en het zelfs niet eens de schijn wekt dat dit ooit zal ophouden, loop ik ook na mijn verhelderende moment van afgelopen februari uiteraard nog steeds tegen zaken aan die mij frustratie bezorgen. Nouja, frustratie... Misschien zijn ongenoegen en ontevredenheid betere woorden. Frustratie wordt het vanzelf wel als ik er niet op een wijze manier mee om leer gaan.

Heel wat op mijn bordje

Vandaag kreeg ik op m'n werk een nieuw bordje om aan te geven of ik wel of niet beschikbaar ben voor vragen. Schuifje de ene kant op: niet storen. Schuifje de andere kant op: welkom.

Ik geef je een ruftje, m'n ruftje

Eerlijk is eerlijk, inhoudelijk zal dit blogje onderdoen voor die van gisteren, maar toch moet ik het even kwijt. Wat is het toch met mensen dat ze denken dat het aantrekkelijk is om een ander flatulentie- en feces-gerelateerde koosnaampjes te geven?